Το φουμπού παίζει πουστιές με τις αναμνήσεις μου

Είναι σπάνιες πλέων για την «παρέα» μας μέρες σαν και αυτές. Έχω να νιώσω κοντά τους μήνες η και χρόν[ια]ο. Όλοι ξέρετε νομίζω για τις καινούριες/περεταίρω αλλαγές… ναι καλά μάντεψες μιλάω για το χρονολόγιο.

Φαινομενικά, ένα άκακο update για το profile σου που το κάνει πιο ‘ενημερωμένο’ και ‘στιλάτο’.  Όμως μόνο έτσι δεν είναι! Πέρασε μια εβδομάδα από τη μέρα που το ‘εγκατέστησα;’ Και οι διαφορές ήταν πολλές και ριζικές.

Καταρχάς με ένα κλικ μπορείς να δεις τον παλιό σου εαυτό, εκείνον που φοβάσαι να γυρίσεις.  Σε προκαλεί να θυμηθείς όλες εκείνες τις ατέλειωτες κουραστικές βαρετές μέρες που καθόσουν και πόσταρες ανούσια status και τραγούδια. Να θυμηθείς σχέσεις όλων των ειδών που κάποτε είχες με άτομα τα όποια δεν βρίσκονται πια στη ζωή σου ενώ σου γράφαν κάθε μέρα το πόσο πολύ σ’αγαπάνε.  Ο-Λ-Α αυτά φαίνονται τόσο ειρωνικά σε όλους η μόνο σε μένα;  

Καταρχάς ποιος τους ζήτησε να ξεθάβουν το παρελθόν που ούτε εμείς θέλουμε να θυμόμαστε και να το πρεσάρουν στους ‘φίλους’ μας; Και θα μου πεις, τι κάθεσαι και τα βλέπεις; Άμα έχεις φουμπου και έχεις περάσει ώρες ολόκληρες απ τη ζωή σου σε αυτή τη μαλακία ούτε που θα έπρεπε να ρωτάς γιατί δεν είναι απλά περιέργεια, είναι αυτό το συναίσθημα που θέλεις να νιώσεις πόνο βλέποντας τις ψευτιές που σου έλεγαν άτομα που δεν περίμενες ποτέ να σε ξεγράψουν.

Και πάνω που σκαφτόμουν όλα αυτά, βρίσκουν οι ‘φίλες’ μου ένα βίντεο παλιό ξεχασμένο, από καιρούς ανέμελους που κάναμε ότι θέλαμε και δεν μας ένοιαζαν τα σχόλια των άλλων και έπαψε σε κάποια φάση να είναι αστείο γιατί αυτοί που πλέων φοβόμαστε ήταν κάποτε φίλοι μας, τρομακτικό!

Μπορεί οι νέοι χρήστες να νε ξεκωλα με τα μυαλά στα κάγκελα αλλά εμείς που έχουμε μια ιστορία εκεί μέσα έχουμε ποιο πολλούς λόγους να το μισούμε και να μην μπορούμε να το αποχωριστούμε ταυτόχρονος.

Και το χειρότερο δεν είναι το ότι πια δεν ξέρω τι νιώθω όταν ακούω την λέξη φασεμπουκ, αλλά το ότι έχω πραγματικούς λόγους να το αγαπώ και να το μισώ ταυτόχρονος!