Αναμνήσεις; όχι ευχαριστώ!

Όλοι θέλουν να θυμούνται τις ευτυχισμένες στιγμές τους και ας εξελίχτηκαν σε εφιάλτη. Πριν συμβούν κάποιες «στραβές», πριν να μάθουν, να ξέρουν, να σκεφτούν ή να φανταστούν κάποια πράγματα. Όμως τα όνειρα δεν είναι δύσκολο να γίνουν εφιάλτες. Τότε αρχίζουν να μην θέλουν να θυμούνται, πρόσωπα καταστάσεις και γεγονότα. Όταν γκρεμίστηκε όλο τους το παρελθόν στις προσπάθιές τους να χτισουν το μέλλον θέλησαν να αφήσουν πίσω τους άτομα που δεν άξιζαν και ας είχαν γράψει ιστορία. Θέλησαν να κάψουν μέρη και ας σήμαιναν πολλά, δεν θέλησαν να αφήσουν τίποτα όρθιο όταν ανακάλυψαν ότι το παρελθόν ήταν ψεύτικο και αν ποτέ υπήρχε κάτι χαρούμενο πλέων είναι κατεστραμμένο. Έπρεπε να ξεχωρίσουν τις άξιες στη ζωή τους ακόμα και αν δεν ήταν πολλές έπρεπε να μάθουν για το τι άξιζε πλέων να παλεύουν. Δεν μπορούν να σβηστούν, σκιστούν καούν οι όμορφες –ψεύτικες- αναμνήσεις. Μπορούν όμως να ξεχαστούν, να μπουν στην άκρη. Έμαθαν ότι δεν πρέπει να κοιτάν ούτε το παρελθόν ούτε το μέλλον αλλά το παρόν. Έμαθαν να μην πιστεύουν στα όνειρα ούτε στα ψέματα αλλά στην αλήθεια. Έμαθαν να μην εμπιστεύονται εύκολα τους ανθρώπους και να κρατάν παντα πισινές. Αλλά το ποιο σημαντικό, έμαθαν τα παθήματα του παρελθόντος  για να μην (ξανά) χαθούν μέσα σ’αυτό. 

-Λύση δεν είναι να διαγράφεις το παρελθόν σου, αλλά να το βάζεις στην άκρη. Όταν το διαγράψεις είναι σαν να διαγράφεις τον εαυτό σου και ξεχνάς ότι αυτός ο λόγος που έφτασες ως εδώ. Μάθε να είσαι ρεαλιστής και όχι ονειροπόλος, μόνο έτσι θα καταφέρεις να πας μπροστά-

Το χρήμα και το θύμα

(δεν υπάρχει συγκείμενο πρόσωπο στο όποιο γράφω, οπότε ίσως μπερδευτείτε λίγο. Αποφάσισα να γράψω για αυτό το θέμα λόγο προσωπικών θεμάτων, άμα δεν σας αφορά ή δεν το έχετε ποτέ ζήσει ίσως να μην σας φάνει ενδιαφέρον)

Λοιπών. Αυτό το ποστ  αφιερωμένο για όσους μας πρήζουν σχετικά με τα λεφτά λες κ αυτοί είναι καλύτεροι.. –συγκεκριμένα; Γονείς!-

Από μώρα μας μαθαίνουν πράγματα του τύπου «να μην έχεις στο μυαλό σου τα λεφτά, τα λεφτά δεν είναι το παν, δεν μπορείς να αγοράσεις τα πάντα με τα λεφτά, οι πιο φτωχοί είναι αυτοί που το μόνο που έχουν είναι λεφτά» κλπ κλπ κλπ μπλα μπλααα μπλααααα.

Dudeee what are u talking about?

Όταν ήσουν 5 μάζευες λεφτά για να αγοράζεις χαρτάκια Panini, τάπες, κάρτες κλπ –και δεν νομίζω να μην υπάρχει κανείς σε αυτήν την χώρα που λέγεται Ελλάδα και να μην πέρασε κάπως έτσι τα παιδικά του χρόνια!-

Όταν ήσουν 15 μαζεύεις λεφτά για να πάρεις οτιδήποτε ζητούσες απ τους γονείς σου να σου αγοράσουν και δεν στο αγόραζαν.

Όταν ήσουν 25 έψαχνες να βρεις μια δουλεία που θα σε πληρώνει καλά, προσπαθούσες να ανέβεις στην ιεραρχία με σκοπό να έχεις κάποιο μέλλον. Και ακόμα αυτό κάνεις μέχρι να πάρεις σύνταξη! 

Οπότε τι θες να πεις όταν λες «δεν έχεις ανάγκη τα λεφτά αρκεί να είσαι κάλος άνθρωπος;» Στην Ελλάδα ζεις, και να θες δισεκατομμυριούχος δεν γίνεσαι ούτε στον ύπνο σου! Ζεις στη χώρα που το 95% των κάτοικων είναι μικρομεσαίοι, το 3% των κάτοικων είναι φτωχοί, κ μόνο το 2% είναι «πλούσιοι» και αυτοί λόγο οικογενείας, κληρονομικών, ή επειδή ζούσαν έξω και αποφάσισαν να γυρίσουν! (τα παραπάνω ποσοστά είναι ποσοστά προ οικονομικής κρίσης!) 

Κάποιος να τους πει ότι το χρήμα είναι σαν το φαί. Δεν έχεις χρήματα, δεν έχεις φαί, δεν έχεις σπίτι, δεν έχεις ζωή, φίλους οικογένεια κλπ –άστεγοι: αυτοί κ ο σκύλος τους vs. ανθρωπότητα-   είναι όλα αλληλένδετα. 

Το ιδανικό είναι να έχεις χρήματα αλλά να μη σε καλαβανε, όχι να μην έχεις και να το παίζεις ανώτερος. 

Και πως μου ρθαν αυτά; Όταν προσπαθούν να σε ταυτίσουν με μανιακό δισεκατομμυριούχο οι ίδιοι σου οι γονείς και σε αντιμετωπίζουν με τον ίδιο τρόπο εσύ πες μου..  λεφτά μαζεύω, για κάποιο σκοπό, δεν κάνω έγκλημα άπατες και δεν συμμαζεύεται. Και είναι λογική αντίδραση όταν δεν είναι πρόθυμοι να σε πάρουν κάτι που θες, ιδικά όταν δεν ζητάς πολλά κάθε μέρα. 

1^ον μαζεύεις λεφτά για να πάρεις αυτό που θες όταν δεν βλέπεις άλλη λύση. Μια σχετική ανεξαρτησία την έχουμε στα 16 νομίζω! 

2^ον μαζεύεις λεφτά φανερά κ όχι μέσα από μπλοκάκια γιατί είσαι ανήλικος κ δεν μπορείς να ανοίξεις τραπεζικό λογαριασμό! Αυτό που κάνω εγώ φανερά εσείς το λέτε κατάθεση! 

3^ον  όταν μαζεύω λεφτά δεν σας αρέσει, όταν τα σπάταλα πάλι δεν σας αρέσει, όταν συνεννοηθείτε με τον εαυτό σας ελάτε να μου πείτε! 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ. Δεν είναι κακό το μαζεύεις λεφτά. Θέτεις κάποιους στόχους και προσπαθείς να τους φτάσεις άμα αυτό ονομάζετε διαφθορά, τότε κανείς δεν υπηρξε έφηβος με στόχους, όνειρα και φιλοδοξίες!

Υ.Γ: αυτό που κάνετε, όταν τελικά μαζεύω τα λεφτά που χρειάζονται ώστε να πάρω επιτέλους κάτι που θέλω ΜΗΝ μου επιτρέποντας να το αγοράσω –ξέροντας ότι το χω άχτι μετά από τόσο μάζεμα και στέρηση- δεν σας κάνει ενήλικους, ούτε πιο νοήμονες από μένα! Δικαιολογίες του τύπου «κ αυτά τα λεφτά που θα δώσεις πάλι δικά μας είναι», είναι μπούρδες. Απ τη στιγμή που μου τα έδωσες για να τα ξοδέψω κ γω τα κράτησα είναι δικά μου πλέων. Ούτε το χέρι στη τσέπη θα βάλετε ούτε θα στερηθείτε τίποτα, οπότε πείτε και κάνα ριμάδα ναι να τελειώνουμε πριν τελειώσει η υπομονή μας! 

FullFace live σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

Οι FullFace, ένα συγκρότημα που έλαμψε την χρονιά που μας πέρασε θα δώσουν δυο μοναδικά live στην πρωτεύουσα και την συμπροτεύουσα από τα οποία δεν πρέπει να λείψει κανείς. Το live της Αθήνας θα γίνει στις 21 Ιανουαρίου στο γνωστό πλέον λημέρι τους, το 7 Sins και της Θεσσαλονίκης στις 28 Ιανουαρίου στον Μύλο. Οι πόρτες θα ανοίξουν στις 20:00 και η είσοδος θα είναι 10ευρώ.

Οι φετινές γιορτές.

Λοιπών, τι μπορώ να πω για τις φετινές γιορτές; Πρώτα ας μιλήσω για τα Χριστούγεννα…

Καταρχάς όπως όλοι ξέρετε ότι μια μέρα πριν τα Χριστούγεννα είναι η μέρα που λένε τα κάλαντα. Εκτός απ το ότι κάνεις δεν είχε  διάθεση να ανοίγει σε όποιον κτυπάει τη πόρτα και να μοιράζει τα λεφτά που δεν του περισσεύουν φέτος πολλοί το παράχωσαν! Χτυπάει το κουδούνι κ περιμένεις να δεις παιδάκια μέχρι 12 χρονών όχι γομάρια 18+ χρονών που κοιτάν να μαζέψουν κάνα 2 ευρώ για να παν να πάρουν τσιγάρα! Δηλαδή οκ, ηρεμήστε λίγο!!! Και η επομένη μέρα ήταν Χριστούγεννα.. Προσωπικά στο δικό μας σπίτι ούτε δέντρο δεν στολίσαμε, φαινόταν σαν μια ακόμα συνηθισμένη μέρα. Τίποτα ιδιαίτερο, καμία όρεξη. Και σαν να μην έφτανε η βαρεμάρα που Ίδη ένιωθες δεν μπορούσες ούτε μια βόλτα να πας σαν άνθρωπος γιατί τα μαγαζιά ήταν κλειστά. Για 2 μέρες κιόλα. Δεν υποφερόταν.

Ύστερα η υπόλοιπη εβδομάδα ήταν κανονική εβδομάδα κ μετά σου λέει παραμονή πρωτοχρονιάς. Άντε πάλι τα ίδια με τα κάλαντα κλπ Χαίρονταν όλοι που θα έρθει το 2012 και θα «καταστραφεί» ο πλανήτης. Τι να πω, εγώ δεν τους καταλαβαίνω πάντως. Και γενικά φέτος, ήταν σαν να με πιέζουν να κάνω κάτι επειδή έτσι λέει το ημερολόγιο. Δεν υπήρχε το αίσθημα της χαράς, ιδικά αυτό! Σαν να σου λένε: Πρέπει να γιορτάσεις σήμερα είναι Χριστούγεννα δεν γίνετε αλλιώς. Και μετά σε Replay για τη πρωτοχρονιά.

Αυτά από μένα. Τι να πω ίσως ήταν μόνο για μένα έτσι μπορεί εσείς να διασκεδάσατε και να ευχαριστηθήκατε τις γιορτές. Πάντως καλή χρόνια σε όλους και ελπίζω το 2012 να είναι καλύτερο απ το ’11 για όλους.

Μη συμβιβάζεσαι, ζήσε!

Καθημερινά έρχονται και φεύγουν άνθρωποι από τη ζωή μας. Κάποιοι μένουν και κάποιοι επιστρέφουν μετά από ένα χρονικό διάστημα ζητώντας συγγνώμη. Πόσο αληθινή όμως μπορεί να είναι η συγνώμη τους; Ένα άτομο που έφυγε χωρίς εξηγήσεις, που σε έκανε να πονέσεις, πώς είναι δυνατόν ξαφνικά να γυρίσει το χρόνο πίσω; Και πώς είσαι τόσο σίγουρος ότι δεν θα ξαναφύγει; Λένε πως αδύναμος είναι αυτός που δεν συγχωρεί, γιατί με αυτή του την αντίδραση φαίνεται πως φοβάται να ρισκάρει και πως προσπαθεί να διαφυλάξει τον εαυτό του. Ωραία, συγχωρείς. Και μετά, τι γίνεται;

Έχεις την εντύπωση ότι όλα θα κυλήσουν ομαλά; Ή μήπως ότι οι κακές αναμνήσεις θα διαγραφούν μια και καλή από την μνήμη σου; Συγχωρώ δεν σημαίνει ξεχνάω, σημαίνει πως απλώς προσπερνάς και με την παραμικρή αφορμή που θα σου δώσει ο άλλος, όλα εμφανίζονται ξαφνικά μπροστά σου σαν εφιάλτης. Αρχίζεις να σκέφτεσαι ότι για άλλη μια φορά εσύ ήσουν το θύμα και όλο αυτό σιγά σιγά σε αρρωσταίνει, σε φθείρει ψυχικά.

Οι άνθρωποι έχουμε την τάση να ζούμε σε ένα ουτοπικό κόσμο όταν ερωτευόμαστε ή έχουμε τυφλή εμπιστοσύνη σε κάποιον. Αγνοούμε την άσχημη συμπεριφορά του άλλου ή τη δικαιολογούμε. Αυτό δεν λέγεται ευτυχία, αλλά ψευδαίσθηση. Το άτομο που θα σε κάνει πραγματικά ευτυχισμένο δεν θα σε πονέσει, κι ας λένε πως ό,τι αξίζει πονάει.  Μύθος! 

Θεωρώ πως οι ευκαιρίες είναι για να δίνονται μια φορά. Κοιτάξου στον καθρέφτη. Τι σου λείπει; Τι σου δίνει αυτό το άτομο που δεν μπορούν να σ’ το δώσουν άλλοι; Η απάντηση στα δύο ερωτήματα είναι «τίποτα». Δεν θα πας μπροστά με υποχωρήσεις και συμβιβασμούς ανοιξε τα μάτια σου και ζήσε!

Το φουμπού παίζει πουστιές με τις αναμνήσεις μου

Είναι σπάνιες πλέων για την «παρέα» μας μέρες σαν και αυτές. Έχω να νιώσω κοντά τους μήνες η και χρόν[ια]ο. Όλοι ξέρετε νομίζω για τις καινούριες/περεταίρω αλλαγές… ναι καλά μάντεψες μιλάω για το χρονολόγιο.

Φαινομενικά, ένα άκακο update για το profile σου που το κάνει πιο ‘ενημερωμένο’ και ‘στιλάτο’.  Όμως μόνο έτσι δεν είναι! Πέρασε μια εβδομάδα από τη μέρα που το ‘εγκατέστησα;’ Και οι διαφορές ήταν πολλές και ριζικές.

Καταρχάς με ένα κλικ μπορείς να δεις τον παλιό σου εαυτό, εκείνον που φοβάσαι να γυρίσεις.  Σε προκαλεί να θυμηθείς όλες εκείνες τις ατέλειωτες κουραστικές βαρετές μέρες που καθόσουν και πόσταρες ανούσια status και τραγούδια. Να θυμηθείς σχέσεις όλων των ειδών που κάποτε είχες με άτομα τα όποια δεν βρίσκονται πια στη ζωή σου ενώ σου γράφαν κάθε μέρα το πόσο πολύ σ’αγαπάνε.  Ο-Λ-Α αυτά φαίνονται τόσο ειρωνικά σε όλους η μόνο σε μένα;  

Καταρχάς ποιος τους ζήτησε να ξεθάβουν το παρελθόν που ούτε εμείς θέλουμε να θυμόμαστε και να το πρεσάρουν στους ‘φίλους’ μας; Και θα μου πεις, τι κάθεσαι και τα βλέπεις; Άμα έχεις φουμπου και έχεις περάσει ώρες ολόκληρες απ τη ζωή σου σε αυτή τη μαλακία ούτε που θα έπρεπε να ρωτάς γιατί δεν είναι απλά περιέργεια, είναι αυτό το συναίσθημα που θέλεις να νιώσεις πόνο βλέποντας τις ψευτιές που σου έλεγαν άτομα που δεν περίμενες ποτέ να σε ξεγράψουν.

Και πάνω που σκαφτόμουν όλα αυτά, βρίσκουν οι ‘φίλες’ μου ένα βίντεο παλιό ξεχασμένο, από καιρούς ανέμελους που κάναμε ότι θέλαμε και δεν μας ένοιαζαν τα σχόλια των άλλων και έπαψε σε κάποια φάση να είναι αστείο γιατί αυτοί που πλέων φοβόμαστε ήταν κάποτε φίλοι μας, τρομακτικό!

Μπορεί οι νέοι χρήστες να νε ξεκωλα με τα μυαλά στα κάγκελα αλλά εμείς που έχουμε μια ιστορία εκεί μέσα έχουμε ποιο πολλούς λόγους να το μισούμε και να μην μπορούμε να το αποχωριστούμε ταυτόχρονος.

Και το χειρότερο δεν είναι το ότι πια δεν ξέρω τι νιώθω όταν ακούω την λέξη φασεμπουκ, αλλά το ότι έχω πραγματικούς λόγους να το αγαπώ και να το μισώ ταυτόχρονος!

Για τον θεό γίνεσαι ένα με τη μάζα;

Σε όποιον και να πω ότι άρχισα να έχω αμφιβολίες για τον θεό από μια σειρά [supernatural] δεν θα με πιστέψει. Κι όμως. Για πρώτη φορά μπορούσε κάποιος να εξηγήσει οτιδήποτε θα χαρακτήριζες ως βλακώδες με λογικές σκέψεις, χωρίς να μου επιβάλουν να πιστέψω τίποτα. Και έτσι μαγεύτηκα. 

Βασικά από μικρή είχα αμφιβολίες, για τον θεό, για το άμα πρέπει να πιστεύω σε αυτόν επειδή έτσι με έμαθαν από μωρό ή επειδή πίστευα από μονή μου ότι κάποτε υπήρξε. Άλλα πιο πολύ του τύπου: γιατί πρέπει να πηγαίνουμε στην εκκλησιά με το σχολειό η όχι θέλουμε δεν θέλουμε.. πρόβλημα που έχουν όλα τα πιτσιρίκια... Και καθώς μεγάλωνα με έβαζαν απ το σχολείο να μαθαίνω προσευχές και να τις λέω κάθε μέρα. Το λογικό και η ελεύθερη βούληση που υποτίθεται ότι μας έδωσε ο θεός δεν ξέρω που ήταν, όχι ότι ήμουν σε θέση να το σκεφτώ σε εκείνη την ηλικία... 

Γενικά 16 χρόνια τώρα έχω την εντύπωση ότι προσπαθούν να μου περάσουν τις ιδεολογίες που υπήρχαν χρόνια μόνο κ μόνο γιατί κάποτε κάποιος έγραψε ότι υπήρχαν. Και μας το επιβάλουν καθημερινά απ το σχολειό απ τη τηλεόραση από παντού! 

Σου φυτεύουν τη σκέψη, πως αν κάποιος σου πει ότι είναι άθεος να τον θεωρήσεις βλάσφημο. Όχι, απλά ο άνθρωπος είναι ψαγμένος και δεν τρώει ότι του πλασάρουν. Και ξεκίνα απ το απλό παράδειγμα ότι απ τον Steve jobs, τον ραψωδό φιλόλογο ως τον Πυθαγόρα και τον Σοφοκλή που δεν μπορείς να πεις ότι δεν το χουν ψάξει δεν πιστεύουν στον θεό! τυχαίο; και υπάρχουν και άλλοι. 

Το να είσαι άθεος δεν σημαίνει ότι δεν πιστεύεις στον θεό και αυτόματα πιστεύεις σε αιρέσεις η δεν ξέρω κ γω σε τι. Έχεις σκεφτεί ποτέ ότι ίσως πρόκειται για μέση κατάσταση  του -δεν ξέρω αν ο θεός υπάρχει;- Και αν κάτσεις να σκεφτείς, πότε σου έδωσαν μια σαφή απάντηση για τον θεό; για ότι ρώτησες για αυτόν; για τα θαύματα; για τη δημιουργία του κόσμου; μέχρι και το πότε υπήρξε ο χρηστός το ξέρουμε στο περίπου.. κανείς δεν ξέρει τι να σου πει. 

Όλοι θέλουν να πιστεύουν σε κάτι, είναι αλώστε στη φύση του ανθρώπου να νιώθει ότι κάποιος τον βοηθάει και τον ακούει πάντα όταν έχει ανάγκη. Κάποιοι θυμούνται τον θεό μόνο όταν θέλουν την "βοήθεια" του. Πες χάρες. Και ύστερα οι ίδιοι άνθρωποι προσπαθούν να με πείσουν οτι αυτοί Όταν οι θρήσκοι κ εγώ η άθεη! Όταν παιδιά υποφέρουν,δεν έχουν οικογένεια, σπίτι, φαΐ, λεφτά, που είναι ο θεός; 

Και για να τελειώνω. Δεν επιβάλω τη γνώμη μου στον καθένα απλά τονίζω τα πράγματα απ τη δική μου μεριά. Και αν θες πες με και άθεη δεν θα κάτσω να ασχοληθώ με ΤΑΜΠΕΛΕΣ. Αμα ρωτήσεις έναν θεολόγο θα σου πει ότι το σύμπαν και οι άνθρωποι είναι δημιουργήματα του θεού. Άμα ρωτήσεις τους επιστήμονες των θετικών επιστημών θα σου τα εξηγήσουν όλα με έναν πιο ρεαλιστικό τρόπο. 

Ο άνθρωπος που είσαι έγινες βασισμένος στις δικές σου δυνάμεις και σκέψεις. Αν θέλουν να λέω κάθε μέρα την προσευχή μου για να κρατάω τα προσκείμενα δεν έχω πρόβλημα αλλά απ ότι βλέπεις δεν τους νοιάζει να πιστέψεις ως το κόκαλο αυτό που κάνεις, και έτσι γίνεται καταναγκαστικό έργο. 

Και επειδή εγώ είμαι των θετικών επιστημών, έχω μάθει να δέχομαι κάτι μόνο όταν υπάρχει λογική εξήγηση μην περιμένουν να πιστέψω κάτι που δεν στέκει. Άμα ποτέ ακούσω λογική εξήγηση από θεολόγους να είναι σίγουρη θα είμαι η πρώτη που θα τους υποστηρίξω. Αλλα έχουμε μέλλον ακόμα μέχρι τότε!

όποιος έχει αντίθετη άποψη μπορεί να πει την γνώμη του ελεύθερα...